was successfully added to your cart.

Cart

Vanuit de ervaring gezien

By May 2, 2017 Playgrounds Next

Vorige week woensdag kwam Nienke langs in mijn studio en hebben we het gehad over de ervaring van de installatie als geheel. Vaak begin ik vanuit details en raak daarin soms wat verdwaald maar Nienke tekent dan een schema waardoor er ineens overzicht is. Een paar blokken en cirkels met woorden die mijn hele perspectief veranderen.
Veel onderdelen van de installatie heb ik al in mijn hoofd, maar het wordt een vrij complex geheel. Daarom is het goed om even uit te zoomen en eerst te kijken naar het geheel en een aanpak te bedenken om overzicht te krijgen. Te beginnen met de ervaring die ik wil dat de toeschouwer, of laat ik het de bezoeker van mijn wereld noemen, zal hebben.
Hoe wil ik dat de bezoeker zich door de installatie beweegt? In welke modus van concentratie wil ik de bezoeker brengen en hoe kan ik dat bereiken? Hoe veel tijd duurt de hele ervaring en hoe zorg ik dat de concentratie vast houdt?
Er zijn verschillende soorten bezoekers van tentoonstellingen. Nienke zocht een aantal artikelen voor mij op waarin daar dieper op in wordt gegaan, artikel, artikel.

Zeker als je gaat werken met AR of andere technische toevoegingen die tijd en toewijding van de bezoeker vragen is het goed om je af te vragen wat de techniek gaat toevoegen en wat de ongewenste bijwerkingen zouden kunnen zijn op de ervaring. Deze overweging ga ik meenemen in mijn beslissingen rond het gebruik van de AR laag. Ik wil dat deze laag echt iets toevoegt aan het werk, en meer is dan een gimmick.
De ervaring van de installatie moet kalm zijn en omdat er veel details te bekijken zijn is er ook een hoge concentratie nodig om het hele verhaal te volgen. Bij de ontwikkeling houd ik er wel rekening mee dat je de installatie op verschillende manieren kan bekijken. Als je er snel door heen loopt zonder van de AR laag gebruik te maken zal je het verhaal ook kunnen volgen maar hoe meer tijd je investeert in het bekijken van het werk, hoe meer je eruit zal halen.
Toen ik een aantal weken geleden het Haff bezocht kwam ik in de expositie ‘Expanding Animation’ op een donkere zolderkamer terecht waar drie werken van Marko Tadic te zien waren. Zijn experimentele animaties waren op kleine schaal geprojecteerd in houten kisten. Naast of voor zo’n kist stond een stoel waar je plaats kon nemen om de animatie te bekijken. Vanuit deze zittende positie had je de beste hoek om de projectie te zien. Het voelde als een privé vertoning voor een persoon tegelijk. Doordat ik comfortabel zat nam ik de tijd om alle experimentele animaties, die ik denk 8 minuten duurden, af te kijken.
Nienke gaf als voorbeeld het werk van Baukje Schweigmann, die ook veel aandacht besteed aan de ervaring van de toeschouwer. Muziek of geluid kan een belangrijke rol spelen bij het zetten van een tempo en sfeer. Een optie zou zijn om de bezoekers te isoleren door hen met koptelefoon en device de installatie te laten bezoeken. Zo wordt het een individuele ervaring waarbij je met geluid de ervaring van de bezoeker kan sturen.
In ieder geval ben ik begonnen met het maken van een plattegrond van de installatie in 3d. Uitgaande van een expositie ruimte van 5 bij 5 meter. Zo kan ik de sculpturen die ik in 3d ontwerp meteen plaatsen in de ruimte. Hieronder een eerste render met daarin de sculptuur waar ik nu mee bezig ben en een paar ‘placeholders’ om een idee te geven van de installatie.

installatieinrichtingwatchers-insta

birdhouse-insta

Hier boven de eerste details voor de diorama’s van de eerste sculptuur.

Leave a Reply